Routery Wi-Fi: Budowa sieci      

Włóż adapter do komputera, jak to opisano w dokumentacji produktu. Wi-Fi adaptery wymagają połączenia TCP / IP jest zainstalowany na komputerze hoście.

Producenci zapewniają  narzędzia konfiguracyjne dla swoich kart. W systemie operacyjnym Windows, na przykład karty zazwyczaj mają własne graficzny interfejs użytkownika (GUI), dostępne z menu Start na pasku zadań. Tutaj ustawić nazwę sieci (SSID) i włączyć szyfrowanie WEP. Można też ustawić kilka innych parametrów. Pamiętaj, że wszystkie  karty bezprzewodowe muszą korzystać z tych samych parametrów dla WLAN, aby  funkcjonować prawidłowo.

Każda karta Wi-Fi musisz tryb (zwana  “punkt  dostępu lub tryb w niektórych konfiguracji narzędzi) oraz ad-hoc ( “peer to peer”) t. Korzystając z bezprzewodowego punktu dostępu lub routera, należy ustawić dla każdej karty bezprzewodowej w trybie infrastruktury. W tym trybie, bezprzewodowe karty są automatycznie wykrywane i należy ustawić ich WLAN numer kanału, aby pasował do punktu dostępu (router).

Alternatywnie dla wszystkich bezprzewodowych adapterów do wykorzystania w trybie ad hoc. Po włączeniu tego trybu, można zobaczyć ustawienie numeru kanału. Wszystkie karty na  ad hoc WLAN potrzebę dopasowania numerów kanałów. Ad-hoc WLAN można skonfigurować komputery które znajdują się blisko siebie.

Access point zwany również punktem dostępu lub punkt dostępowy zapewnia połączenie między siecią przewodową z siecią bezprzewodową.  Standardem komunikacji sieci jest najcześciej 802.11.  Urządzenia które możemy podłączyć to laptopy, palmtopy, konsole do gier jeśli mają takie funkcje. Nowsze punkty dostępu mogą być wyposażone w interfejsy LAN oraz DSL co możliwa budowę rozległych sieci bezprzewodowych. Obecnie większość routerów ma wbudowany router.  Access pointy mają ograniczenia w zasięg, który możemy dodatkowo zwiększyć montując antenę zewnętrzną , która morze działać na inne urządzenia na tej samej częstotliwości

Router należy zainstalować  w centralnym miejscu w domu, podłączyć do prądu, oraz do źródła internetu. Wszystkie routery bezprzewodowe wspierają szeroko pasmowe modemy, a niektóre wsparcia telefonicznego połączenia typu dial-up Internet service. Jeśli potrzebne jest  wsparcie dial-up, należy kupić router  RS-232 port szeregowy. Wreszcie, ponieważ routery bezprzewodowe zawierają wbudowany punkt dostępu, ma się również możliwość podłączenia wired router, przełącznik, lub koncentratora. Następnie  należy wybrać nazwę sieci. W sieci Wi-Fi, nazwę sieci jest często nazywany SSID. Router i wszystkie komputery w sieci WLAN muszą mieć ten sam SSID. Chociaż router dostarczany z domyślną nazwę określoną przez producenta, najlepiej zmień je ze względów bezpieczeństwa.

Producenci routerów nadają SSID standardową nazwę z reguły jest to nazwa producenta. Na przykład ,dla SSID Linksys urządzeń jest zwane zwykle “Linksys”. Należy po zalogowaniu się do panelu administracyjnego zmienić domyślną nazwę i wyłączyć funkcje rozgłaszania SSID dzięki czemu uniemożliwi się szybkie wykrycie sieci ustalenie jej parametrów oraz uzyskanie przez niepowołaną osobę dostępu. Zmianę domyślnego SSID należy wykonać po konfiguracji sieci bezprzewodowej. Zmianę tą można wykonać z poziomu przeglądarki.

Większość sieci domowy używa dynamicznego IP. DHCP technologia jest łatwa w konfiguracji. Niestety niepowołani użytkownicy mogą zidentyfikować IP z sieci DHCP. Należy włączyć DHCP na routerze lub punktu dostępu, następnie ustawić stały adres IP zamiast zakres, a następnie skonfigurować urządzenia podłączone. Komputer konfiguruje się w właściwościach połączenia sieciowego wpisujemy adres ip, maskę podsieci, bramę domyślną oraz adresy DNS

Adres Mac jest 48 bitowym adresem zapisywanym szesnastkowo, każda sieć Wi-Fi posiada identyfikatro adresu. Punkty dostępu i routery śledzą adresy MAC wszystkich urządzeń, które łączą się z nimi.Wiele takich produktów oferują klucz MAC, uniemożliwia to niepowołanym użytkownikom łączenie się ze siecią oraz uzyskiwanie dostępu do udostępnionych w sieci wewnętrznej plików. Istnieją programy które zbierają pakiety adresów MAC i dzięki czemu można uzyskać dostęp do sieci oraz udostępnionych plików

Dostęp gościnny jest jednym z najbardziej przydatne i najbardziej niedocenianym, funkcje bezprzewodowego routera. Routery z dostępu gościa, takie jak N + Belkin Wireless Router (F5D8235-4), może rozdzielić Wi-Fi sieć na dwie części. Ta opcja pozwala gościom do korzystania z dostępu szerokopasmowego bez znajomości hasła do sieci. Możesz osiągnąć podobną konfigurację z routerów, które obsługują wirtualne sieci LAN (VLAN), ale kroki w tworzeniu wielu VLAN są trudniejsze.

N routery w dwóch wersjach single-band i dual-band. Pojedyncze pasma routery używaj 2,4-GHz, tej samej częstotliwości używanych przez G routery. Dual-band N routery wsparcie 2,4-GHz i 5-GHz. Nawet na 2,4 GHz, N routery są szybsze niż G routery,lepiej wykorzystują częstotliwości w paśmie, które jest lepsze w odbijający sygnały od otaczającej powierzchni, takich jak meble i ściany. Średnia przepustowość dla pojedynczego pasma N routery, jak G routery. I łączniki podwójną-N Router z pasma 2,4 GHz do 5 GHz . Niektóre routery mogą osiągnąć nawet 100 Mbps więcej Odpowiedź jest więc miażdżąca tak: Dual-band routery są generalnie bardziej kosztowne.

Większość routerów zawiera zaporę, SPI (Stateful Packet Inspection) firewall, która jest uważana za lepszą niż starszych NAT firewall. Kilka routery, takich jak SMC Barricade N Wireless Broadband Router (SMCWBR14S-N2), dostarcza ręczne ustawienia zapory. Zazwyczaj ręcznego ustawienia zapory są przeznaczone do użycia dla szczególnych potrzeb, a nie do zwiększenia ogólnej zdolności zapory.